Człowiek potrzebuje rozrywki. Zapewnić mu ją może wiele rzeczy, różnego typu. Karol lubi pograć w koszykówkę, Monika poczytać jakąś dobrą książkę. Wielu ludzi, aby przyjemnie spędzić czas nie nudząc się, gra w gry komputerowe. Mogą być to przygodówki, zręcznościówki, platformówki, i jeszcze inne gatunki. Zapewne każdy z Was, drodzy użytkownicy, ma lub miał zainstalowaną chociaż jedną grę na dysku. Chciałabym wiedzieć, jaka jest Waszą ulubioną. Oczywiście czekam na zdania uzasadnione (nie w stylu "Diablo II, bo jest fajny). Dobrze by było, gdyby posty były w miarę treściwe, napisane z sensem i bez wielu błędów ortograficznych (poprawna interpunkcja oraz gramatyka także mile widziane). Jeżeli macie kilka ulubionych gier komputerowych, nie bójcie się, je też możecie wymienić i opisać. No to ja jako pierwsza napiszę, w co najbardziej lubię grać na komputerze.



GTA San Andreas - w roku 2006 wprost szalałam za tą częścią Grand Theft Auto. Co prawda, jest ona dozwolona chyba od lat osiemnastu, ale kto się tym przejmuje? Przecież nie będę biegała jak CJ po mieście i zabijała przechodniów. W owej części GTA podoba mi się wszystko. Gdy jadę samochodem lub motorem, towarzyszy mi świetna muzyka, nadawana z przeróżnych stacji radiowych. Grafika także jest super, ale często można ujrzeć występujące w niej błędy. Przykład: człowiek stojący w środku maski auta. Trochę to śmiesznie wygląda. Fajnym urozmaiceniem jest możliwość potańcowania sobie z jakąś panną na dyskotece. Co mi się jeszcze podoba w San Adreasie? To, że nasz bohater, zabijający niemało osobników, prawie zawsze chodzący z bronią w ręku, potrafi się zakochać! Jeśli przejdziemy pomyślnie jedną z początkowych misji, nasz Carl zdobędzie serce niejakiej... Denise? Niestety nie pamiętam dobrze, jak miała na imię. Miło patrzeć, jak Johnson, z naszą pomocą, stara się zaimponować swojej dziewczynie, gdy ta na przykład chce wyjść do baru lub na przejażdżkę. Wcześniej wspominałam o misji - te także są świetnie. Nawet przy wykonywaniu najłatwiejszego zlecenia, towarzyszy mi dreszczyk emocji. bardzo podoba mi się także to, że jest możliwość odkrycia nowych miast. Mianowicie, są to dwie duże miejscowości - San Francisco i Las Vegas. Najprościej można się do nich dostać nie przechodząc misji, po prostu płynąć/pojechać/polecieć w ich kierunku. Jednak wtedy nie będziemy mogli kupować nowych mieszkań. Aby móc to robić, należy wykonywać zlecenia, dzięki którym odkrywana będzie coraz to większa powierzchnia naszej "mini Californii".


Powyższą grę mogłabym jeszcze dług opisywać, ale nie będę zanudzać i przejdę dalej.



The Sims - gra niezwykle znana. Jej pierwsza część wyszła chyba 2002 roku, nie pamiętam za dobrze. Aktualnie istnieję trzy części The Sims. W ostatnią jeszcze nie grałam, ale urzekła mnie druga. O wiele bardziej podoba mi się od pierwszej, chociaż tamta także była dobra (szczególnie dodatki, między innymi "Zwierzaki"). Co m isię w ogóle podoba w tej grze? Możliwość stworzenia małej, jak i licznej rodziny, wybudowania skromnego lub luksusowego domu, w którym simy mogłyby zamieszkać. Wielkim plusem jest to, że członkowie naszej familii mogą pracować, uczyć się, a co najważniejsze - zakochiwać!
Miło patrzeć, gdy Ernest po długim czasie w końcu odnajduje swą miłość, Magdę, i spędza z nią resztę "simowego" życia (oczywiście był to przykład). Gdy gram, nie zawsze udaje mi się utrzymać zielony kolor w paskach potrzeb. Staram się wtedy nie dopuścić, aby mój sim przypadkiem nie załatwiał się nigdzie indziej niż w toalecie, żeby nie miał głodówek, przez które mógłby umrzeć. Dlatego dobrze, że simy mają własne potrzeby. Dzięki nim możemy nauczyć się choć trochę odpowiedzialności. Myślę tu głównie o płci pięknej, gdyż to ona pogrywa najczęściej w The Sims.



Worms 2 - gra nie grzesząca świetną oprawą graficzną, ponieważ jest dwuwymiarowa. Mimo to dobrze mi się w nią pogrywa. Jest tak z powodu bielu broni, którymi można zabijać robale przeciwnika. Co do wormsów - możemy wybrać, jakimi językami mają mówić. Ich głosy są super, szczególnie, gdy gadają naszym ojczystym językiem. Brzmią wtedy jak dorosły po wdychaniu helu.
Gra jest prosta. od pierwszego zagrania w nią bardzo mi się spodobała. Cóż, a kto nie lubi tych sympatycznych robaków?



To tyle. Oczywiście nie wymagam od Was tak długich postów jak mój. No, czekam na Wasze odpowiedzi. Pozdrawiam!

To i ja pozwolę sobie napisać kilka zdań na temat gier.

U mnie sytuacja wygląda tak, że kiedyś zagrywałem się w przeróżne gry, ale były to czasy Amigi (a wcześniej nawet Atari, ktoś pamieta? ). Aktualnie gier się boję, bo mnie za bardzo wciągają Słyszałem, że simsy są świetne, dlatego nigdy nawet nie chciałem widzieć co tam się dzieje, bo mógłbym stracić niejeden wieczór na zabawę w życie.

W każdym razie nie mogłem się oprzeć jednej pozycji, więc kupiłem sobie jedną grę, o których napiszę kilka słów:

CIVILIZACJA 4: No tak, wprost uwielbiam tą grę. Generalnie w ogóle bardzo lubię i zawsze lubiłem grać w gry strategiczne. Civilizacja 1, w którą grałem na amidze to był inny świat wtedy. Coś fantastycznego. Grałem później chyba też w 2 część, więc nie mogłem się oprzeć aby nie zobaczyć jak wygląda civilizacja 21 wieku

Czwarta część, to oczywiście lepsza grafika od poprzedników, ale przede wszystkim rozbudowanie gry o kilka bardzo ważnych elementów tj. religia czy szpiedzy. W poprzednich częściach gra polegała głównie na rozbudowaniu swojego imperium i posiadanie mocnych wojsk, aby obronić się lub zaatakować inne nacje. W czwartej części bardzo dużą rolę odgrywa religia, dzięki której można zjednać sobie pozostałych uczestników w grze, jednocześnie znacząco poprawiając własny budżet.

Sporo o tej grze można by napisać. Ja powalczyłem na chyba 5 poziomie (od 1-10) i miałem niemałe problemy aby pokonać wszystkich. Tak czy inaczej nawet po przejściu gry, chce się grać od początku, aby może przyjąć inną taktykę, inny kierunek rozwoju państwa. No dla mnie bomba, aż mi się chce rzucić dziś pracę i znów przysiąść do CIV

Może ktoś jeszcze grał i lubi tą grę, a jeśli nie, to czekamy na kolejne wpisy o waszych ulubionych grach. Może są jakieś gry o anime? Często widzę reklamy na stronach, które przypominają mi anime - może zatem wiecie coś o takich (chyba browserowych) grach.

Rzadko gram w gry ale napisze moją ulubioną ;D : BattleField2142 ;D Grał ktoś? łatwo stwierdzić jakiego rodzaju xD
Powody: Super grafika i grywalność, dużo trybów gry np. Tytan oraz fajne bronie... Fabuła też niezła ;D Niestety nikt w nią nie gra i jest mało serwerów polskich ;/

P.S. Poprawiłem posta więc pozwoliłem sobie usunąć notkę ;D

No hmmm a więc ja się nie będe rozpisywał ;d

1. Call Of Duty 1,2 i 4

Call of Duty to pełnoprawny sequel wydanej pod koniec 2003 roku strzelanki pierwszoosobowej (gry akcji/FPS), z fabułą osadzoną w realiach II Wojny Światowej, która zdobyła mnóstwo nagród i uznanie graczy na całym świecie. Za przygotowanie drugiej części ponownie odpowiada studio developerskie Infinity Ward, w skład którego wchodzą między innymi osoby pracujące w przeszłości nad Medal of Honor: Allied Assault.

Gracze po raz kolejny dostali do przejścia trzy kampanie, historycznie nawiązujące do lat 1941-1945. Jako amerykański spadochroniarz walczymy głównie w Europie Zachodniej (lądowanie w Normandii i późniejsze bitwy mające na celu wyparcie Niemców z terenów Francji, Belgii czy Holandii), wybierając rolę brytyjskiego komandosa przenosimy się do Afryki Północnej (Tunezja, itp.) a następnie pomagamy Amerykanom w walkach we Francji. Z kolei decydując się na grę rosyjskim piechurem trafiamy pod Stalingrad oraz prowadzimy działania na froncie wschodnim. Nowością jest tutaj możliwość przełączania się pomiędzy poszczególnymi kampaniami, tak aby przykładowo przechodzić je w kolejności chronologicznej.

Wirtualne zmagania jeszcze bardziej symulują prawdziwą bitwę. Na planszach pojawia się większa ilość żołnierzy, zarówno naszych sojuszników jak i wrogów, w tle słychać odgłosy wystrzałów (starcie nie toczy się wyłącznie przed naszymi oczami), nie sposób nie wspomnieć również o wprowadzeniu około 20,000 linii wypowiedzi żołnierzy (okrzyki w stylu „przeładowuję broń!”, „osłaniaj mnie!”, „padnij!” są na porządku dziennym, zwiększając tym samym realizm rozgrywki). Liczne wymiany ognia wpływają na otoczenie. Budynki niszczą się, podobnie zresztą jak wybrane obiekty, w ziemi pozostają ślady po ciężkich ostrzałach z moździerzy czy dział artyleryjskich, dym po wybuchach ogranicza widoczność, wszędzie widać ciała poległych, ślady po kulach itd. Oprócz szeregu broni z tamtego okresu, jakie używane są podczas regularnych potyczek (karabiny, pistolety, granaty, etc.), osoby zasiadające przed monitorem komputera mogą także korzystać z kilku rodzajów pojazdów (np. czołgów).

W porównaniu z oryginałem, wydłużono czas potrzebny na ukończenie całej gry. Twórcy postarali się o kilka ścieżek/możliwości pokonywania poszczególnych scenariuszy, tak aby zmniejszyć poczucie liniowości rozgrywki (przygotowane mapy są zaś kilka razy większe aniżeli były w Call of Duty). W dalszym ciągu gracze mają z góry ustalone zadania do wykonania, jednak teraz dowolnie wybierają kolejność ich wypełniania, z wyraźnym zaznaczeniem, że wpływa ona na rozwój danej misji (zniszczenie posterunku wroga na samym początku zmniejszy liczebność przeciwników i ułatwi późniejsze działania, gdy zaś wybierzemy na starcie inny cel do wykonania - konieczna będzie wzmożona obrona przez szturmującymi zewsząd oponentami itd.).

W Call of Duty 2 wykorzystano mocno zmodyfikowany silnik graficzny Quake 3, usprawniony pod kątem obecnych możliwości kart graficznych czy osiągnięć sprzętowych komputerów klasy PC. Interfejs gry nie zmienił się w dużym stopniu w porównaniu z „jedynką”. Z łatwością jednak można dostrzec inne usprawnienia wizualne - większe dopracowanie szczegółów, ładniejsze tekstury, nowe modele postaci czy animacje ich poruszania się. Bardzo dobrze wypadają też efekty cieniowania, wybuchów, wystrzałów czy unoszącego się dymu. Nie zapomniano również o zaimplementowaniu nowych algorytmów odpowiedzialnych za inteligencję komputerowego przeciwnika, jak i trybie multiplayer (oprócz standardowych opcji rozgrywki wieloosobowej w stylu Deathmatch czy Capture the Flag, pojawia się też kilka nowych).

2. Guild Wars

Guild Wars to w gra zaliczana do gatunku cRPG przeznaczona do rozgrywki setek graczy za pośrednictwem globalnej sieci Internet. Tworzy ją firma ArenaNet – założona w roku 2000 przez ludzi, którzy stworzyli takie słynne tytuły jak Warcraft, StarCraft i Diablo oraz przyczynili się do powstania sieciowego serwisu Battle.net. Różni się ona od typowego przedstawiciela gatunku MMORPG tym, że autorzy zrezygnowali z takich elementów jak: wielogodzinne, a nawet wielotygodniowe, zabijanie sterowanych przez komputer potworów (by rozwinąć swą postać), czy zabierające dużo czasu podróże po świecie (by dotrzeć do jakiegoś zapomnianego przez boga miejsca). Zamiast tego dostajemy przeróżne misje wykonywane w obszarach typu „instance” (generowanych specjalnie na potrzeby grupy lub jednej osoby), z głównymi i ukrytymi zadaniami do zrealizowania. Rozpoczynamy grę w tym miejscu krainy, w którym chcemy (wybór danego miasta na mapie sytuacyjnej), przyłączamy się do grupy graczy (lub też nie, jeżeli wolimy grać sami) i przystępujemy do dynamicznej rozgrywki.

Akcja produkcji przenosi nas do przepełnionego magią świata fantasy, gdzie mamy możliwość stworzenia swego własnego bohatera i zapisania się na kartach historii tej wirtualnej rzeczywistości. Do wyboru mamy jedną rasę (człowiek), sześć profesji (wojownik, ranger, nekromanta, elementalista, mnich i hipnotyzer) oraz kilkaset umiejętności.

Autorzy przygotowali dużą ilość specjalnych misji, dedykowanych zarówno osobom preferującym solowy styl gry jak i tym, którzy wolą grać w grupach. Za wykonanie poszczególnych zadań przyznawane są odpowiednie nagrody, czy to przedmioty (bronie, elementy zbroi, itp.), czy też umiejętności. Niejednokrotnie, by wykonać misję, zmuszeni jesteśmy do walki z innymi graczami (PvP). Podstawą gry są gildie graczy, które walczą o dominację w świecie Guild Wars i najwyższe miejsce w rankingu gry – organizowane są specjalne turnieje, zawody czy też ogromne bitwy całych gildii graczy. Gildie posiadają swe siedziby, forum, specjalny kanał do rozmów oraz wewnętrzną hierarchię.

Niezwykły w Guild Wars jest fakt, że nie musimy płacić co miesiąc za grę, jak ma to miejsce w innych MMORPG’ach. Nie potrzeba też CD z grą. Wystarczy ściągnąć sobie mały plik instalacyjny i go uruchomić. Program połączy się z serwerami ArenaNet i zacznie ściągać grę. Niedługo potem gracz znajdzie się w mieście i będzie mógł rozpocząć zabawę. Dane zaczną się ściągać i będą się pobierały cały czas. To samo tyczy się wszelkich poprawek, patchy itp. Developerzy planują co sześć-dziewięć miesięcy przygotowywać dodatek (o wielkości wersji podstawowej) z nowymi misjami, postaciami, rasami, umiejętnościami i przeciwnikami. Za dodatki trzeba będzie już płacić, lecz jeśli ktoś nie chce, nie będzie zmuszony ich kupować.

3. Wiedźmin

Geralt Biały Wilk to prawdziwy twardziel. Nie robią na nim wrażenia byle widły w plecach - on i tak wstaje i wraca do domu. Do Kaer Morhen, atakowanego przez ciemne siły. Po zlikwidowaniu najeźdźców Wiedźmin wyrusza, by odnaleźć tych, którzy stali za napaścią, odkrywając, że nie tylko siedziba wiedźminów była zagrożona...

Gra oparta jest na zmodyfikowanym silniku Aurora, znanym choćby z Neverwinter Nights. Aby dodać grze realizmu, animacje postaci stworzono za pomocą techniki motion capture, a także zaimplementowano rozwiązania graficzne korzystające z DirectX 9. Mechanikę gry wyróżnia zręcznościowy system walki, wykorzystujący trzy różne style i system łączenia ataków w silniejsze kombinacje, a także bardzo rozbudowany element alchemii i pozyskiwania składników z roślin i potworów. Fabuła nawiązuje do kultowych powieści o wiedźminie, napisanych przez Andrzeja Sapkowskiego. Jak dotąd "Wiedźmin" jest najbardziej dochodową, a za razem najsłynniejszą polską grą w historii branży.

4. Heroes M&M III
Gra polega na naprzemiennym (turowym) wykonywaniu ruchów. Grający ma do wyboru udział w 6 (a po zainstalowaniu dodatków 22) kampaniach (wówczas grając zdefiniowanym przez twórców gry bohaterem i danym miastem ma za zadanie wykonać określone zadania – połączone fabułą) oraz tzw. pojedyncze misje. W tym drugim trybie zawodnik ma do wyboru kilkadziesiąt map (niepołączonych ze sobą spójną fabułą). W zależności od ustawień mapy, możliwy jest wybór miasta (Zamek, Bastion, Forteca, Inferno, Nekropolia, Lochy, Twierdza, Cytadela i Wrota Żywiołów (dodawane przez dodatek Armageddon's Blade) oraz bohatera powiązanego z danym miastem.

Celem gry jest wykonanie zadania określonego w scenariuszu; najczęściej polega ono na wyeliminowaniu z gry wszystkich oponentów poprzez zdobycie wszystkich miast na mapie.

Gracz w trakcie rozgrywki może wynająć dodatkowych bohaterów (maksimum ośmiu) i ich szkolić (na podobnej zasadzie jak jest w niektórych grach RPG). Każde miasto ma 7 (w dodatku WoG 8) unikalnych jednostek bitewnych (z możliwością ulepszenia – np. Ork może stać się Urukiem po wybudowaniu Ulepszonej Wieży Orków i wydaniu pewnej ilości surowców) oraz strukturę rozbudowy (aby mieć możliwość werbowania wszystkich jednostek, należy odpowiednio rozbudować miasto).

Gra posiada elementy ekonomiczne – aby kupić jednostki i rozbudować miasto, niezbędne są surowce (które można znaleźć na mapie lub czerpać z podbitych kopalni). Oprócz tego na mapach znajduje się szereg obiektów, które rozwijają zdolności bohatera (np. arena, skrzynie ze złotem, które możemy oddać chłopom w zamian za doświadczenie, itp.).
Jak coś sobie przypomnę to napiszę : D



//Winry:

Nie będziesz się rozpisywał? Trudno, ale musisz. Inaczej post usunę.

PROSZĘ ; D

ps. ja nie muszę niczego ;D

Szczerze mówiąc im nowsza gra tym dla mnie nie jest warta pogrania bo się często powtarzaja! Ale z moich ulubinych w które gram to:

-GTA (jedynka razem z dodatkiem czyli GTA:LONDON, 2 oraz trójka)

-Mafia

-Neverwinter nights (razem z dodatkami)

-Jack Orlando (polecam)

Jak przypomne to może napisze!!!!



//Winry:

Na razie nie zajmuj się przypominaniem tytułów gier, tylko rozwiń swoją wypowiedź o opisy owych gierek i dlaczego je wybrałeś.

Gothic I-II Noc Kruka głównie za fabułę co mi często w grach brakuje
Day of Defeat Source jak mam mało czasu to lubię sobie pograć z innymi graczami
wszystkie części Fallouta za niezwykłą grywalność oraz za fabułę.